Vorige week woensdag hebben we een bezoekje gebracht aan onze poezenvriendin Wendy. Zij heeft een ontzettend mooie caviaflat gemaakt voor haar cavia'tjes die ze geadopteerd heeft en die moesten we natuurlijk een keertje gaan bewonderen. Bij Wendy voel je je automatisch erg welkom, de katten komen aaitjes vragen, de hond vraagt om te spelen, etc. We hebben weer een leuke avond gehad en dat was welgekomen ivm de stress die ik had voor de volgende dag. We hebben tevens voor Arca Noah een eetpotje, twee halsbandjes, een leibandje, een hondenmand, een hondenbench, een krabpaal, twee kattenbakken en een dekentje gekregen van Wendy voor onze inzamelactie. Wendy nogmaals bedankt voor jouw steun.
De volgende dag stond er namelijk een operatie op de planning. Onze cavia Milo had een tumor ontwikkeld in zijn oor. Onze dierenarts voorspelde dat dit een zéér delicate operatie ging worden en ik stierf zo'n beetje van de zenuwen. Want narcose en cavia's, dat gaat niet altijd goed. Om 19u 's avonds mochten we hem eindelijk gaan ophalen en tot onze verbazing is de operatie goed gelukt. De tumor is mooi verwijderd kunnen worden, maar hij bleek toch echt groot en dik te zijn. Milo heeft in zijn gehoorgang ook een draadje omdat de wonde toch wel groot bleek te zijn. Maar Milo had bij onze dierenarts ook al gegeten en gekeuteld, wat altijd een goed teken is. Nadien hebben we nog tweemaal zijn oortjes moeten druppelen met oorzalf en meneertje kon weer bij zijn vriendinnetjes gaan wonen. Onze dierenarts is echt een topper hoor, elke operatie weet hij zorgvuldig uit te voeren, hij verdient een echte pluim. We moeten natuurlijk wel Milo goed in het oog houden of die tumor niet opnieuw ontwikkelt, maar we hebben er goede hoop op. Op de foto zie je Milo net voor zijn operatie, van zijn oortje heb ik géén foto genomen omdat hij daar erg véél pijn aan had en ik hem niet lastig wou vallen.
Gisteren zijn Luc en Christel van Arca Noah de ingezamelde (en uiteraard ook aangekochte) spulletjes komen ophalen. Spijtig genoeg moest ik direct daarna gaan werken, waardoor we eigenlijk niet véél tijd hadden om bij te praten. Maar Christel en Luc hadden zelf ook een strak schema om alle spulletjes her en der op te halen. Donderdag vertrekken ze weer richting Spanje en dan komen er van hun kant ook foto's en updates op de website: www.arcanoah.eu. Ons verhaal voor Arca Noah loopt hier zeker niet af. We blijven spulletjes inzamelen en mensen die ons hierbij willen/kunnen helpen mogen ons altijd bereiken via e-mail. Binnenkort komt er meer spannend nieuws ivm Arca Noah (nee, een diertje adopteren is uitgesloten), maar ivm hulp op een "hoger niveau" zal ik maar zeggen. Misschien gaat er bij sommige mensen al een belletje rinkelen, hihi. Mensen die het grote hok herkennen als het "hok van Zolly" hebben gelijk. Dit hok is ook mee richting Spanje omdat ze dit hok goed kunnen gebruiken om een pup of kitten in op te vangen. Er past namelijk met gemak ook een kleine krabpaal en kattenbak in. Hieronder twee impressie foto's van onze inzameling. Eveline en Wendy, hartelijk dank voor jullie hulp hierbij.
Update:
En als laatste hebben we nog twee hele mooie foto's van Praline gekregen. Praline heeft een speciaal plaatsje in ons hart, vooral omdat we haar toen ze een baby was erg intensief verzorgd hebben. Helaas kregen we het droevige nieuws te horen van Praline's baasje dat Kamiel, haar konijnenvriendje, onlangs overleden is aan de gevolgen van E. Cuniculi. Bibi, nogmaals ontzettend véél sterkte gewenst, vooral omdat Kamiel een speciaal plekje in jouw hart had en zo'n lieverd was voor Praline. EC is helaas een ziekte die meer en meer zijn opwachting maakt bij konijntjes. Daarom wil ik mensen er op attent maken dat men van zodra men EC vermoedt, gelijk naar een konijnkundige dierenarts toe gaat. Helaas wordt EC vaak niet herkend door dierenartsen en afgedaan als een hersen- of rugletsel. Daardoor worden de broodnodige medicijnen niet voorgeschreven en dus ook niet toegediend met alle gevolgen vandien. EC is ook géén reden om een konijn te laten inslapen, het ziet er misschien wel zielig uit, maar met medicijnen heeft een konijn een grote kans op herstel. Mensen vragen zich ook dikwijls af of EC gevaarlijk is voor de mens: EC vormt enkel een gevaar voor mensen die een niertransplantatie hebben gehad. Symptomen waaraan men EC kan herkennen: scheef hoofdje, slepende achterhand, urine laten lopen en een vlek in het oog. Bij één van deze symptomen raad ik aan om zo snel mogelijk naar een konijnkundige dierenarts te gaan met het konijntje. Maar dan nu de mooie foto's van Praline:
Vele groetjes,
Diny en Sab.
Laatste reacties